Menu własne 2

 

W 1808 roku wstąpił w Paryżu do seminarium św. Sulpicjusza, gdzie ukształtowała się Jego późniejsza pobożność, wytyczając własny kierunek drogi kapłańskiego posługiwania. W wieku 29 lat, w 1811 roku przyjął w Amiens z rąk arcybiskupa paryskiego kard. Maury święcenia kapłańskie. Widząc Jego zalety Kardynał prosił o pozostanie w Paryżu i objęcie obowiązków wikariusza generalnego, co stanowiło drzwi do kościelnej kariery, ale św. Eugeniusz widział swoją misję inaczej.Widząc, jak pisał w Przedmowie do pierwszych Konstytucji i Reguł w 1825 roku, spustoszenie Kościoła oraz nędzę moralną ludzi po Rewolucji Francuskiej, podjął się dzieła odnowy wiary poprzez głoszenie rekolekcji i misji. Dlatego od razu po święceniach kapłańskich powrócił do rodzinnego Aix i oddał się na służbę ludziom, zwłaszcza ubogim, więźniom i młodzieży.

Jego zapał w głoszeniu Ewangelii sprawił, że zaczęli się do niego przyłączać inni gorliwi kapłani, z którymi zamieszkał razem w pokarmelitańskim klasztorze w Aix, który stał się miejscem posługi Misjonarzy Prowansji, które powstało 25.01.1816 roku. Oddawali się oni misjom parafialnym, które miały głęboko przemieniać serca mieszkańców porewolucyjnej Francji. W 1818 roku pierwsza grupa złożyła śluby zakonne, a 17.02.1826 roku zgromadzenie zostało zatwierdzone przez papieża Leona XII.14 października 1832 roku św. Eugeniusz otrzymuje sakrę biskupią w kościele św. Sylwestra na Kwirynale, jako pomoc dla schorowanego biskupa Marsylii ks. bp. Fortunata de Mazenoda, stryja św. Eugeniusza. Spotyka się to z ostrym protestem władz i przez pewien czas nie może św. Eugeniusz pełnić swojej posługi, gdyż nominacja ta nie miała zatwierdzenia rządowego. Kiedy stryj zmarł, w 1837 roku to właśnie św. Eugeniusz zostaje on mianowany biskupem Marsylii.

Jako biskup dał się poznać nie tylko jako dobry organizator życia diecezji poprzez budowę seminarium i katedry, którą do dziś można podziwiać w tym mieście. Zainicjował także budowę Notre Dame de la Garde, sanktuarium maryjnego górującego nad starym portem w Marsylii. O tym miejscu w swojej piosence "Santa Maria de la Mer" śpiewa m.in. francuska piosenkarka Mirelle Matieu, która w okresie stanu wojennego była w Polsce przerabiana na różnego rodzaju wersję z tekstem patriotycznym, dotyczącym tamtych wydarzeń.

Przede wszystkim jednak św. Eugeniusz odnowił wiarę w swojej diecezji i dokonał jej odnowy moralnej. Swoją uwagę skupił na mieszkańcach miasta i diecezji, które ze względu na miasto portowe były prawdziwym tyglem ludzkim. Zajął się m.in. cudzoziemcami, pozbawionymi dotąd opieki religijnej oraz ubogimi w dzielnicach biedy. Tego zaangażowania omal nie przypłacił śmiercią w kapłańskiej młodości, kiedy zaraził się posługując więźniom, ale młodzież, którą gromadził wokół siebie, wymodliła ocalenie życia, aby mógł w dalszym ciągu służyć innym. Znane są także sytuacje, kiedy sam szedł do tych miejsc, aby nieść posługę religijną, a kiedy przechodził przy przejeżdżał przez port w Marsylii zaczepiały go przekupki, aby móc z nim choć chwilę porozmawiać.