Menu własne 2

 

"Pan nasz Jezus Chrystus, gdy nadeszła pełnia czasu, został posłany przez Ojca i napełniony Duchem Świętym, „aby ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; aby uciśnionych odsyłał wolnymi, aby obwoływał rok łaski od Pana” (Łk 4, 18-19). On wezwał uczniów do udziału w swojej misji i od tej pory nieustannie wzywa ludzi w swoim Kościele, aby szli za Nim. Takie wezwanie usłyszał św. Eugeniusz de Mazenod. Pałając miłością do Chrystusa i Jego Kościoła, był wstrząśnięty stanem opuszczenia Ludu Bożego. Chciał zostać „sługą i kapłanem ubogich” i oddać im całe życie. (...) 17 lutego 1826 r. nowe Zgromadzenie i jego Konstytucje zostały urzędowo zatwierdzone przez papieża Leona XII. Przedmowa, jaką Założyciel napisał do Konstytucji, jest dla nas szczególnym wyrazem jego charyzmatu, a dla Zgromadzenia więzią jedności. Oblaci zawsze uważali ją za swoją Regułę życia" (Wprowadzenie do Konstytucji i Reguł Zgromadzenia)

 

Święty Eugeniusz de Mazenod (01.08.1782-21.05.1861)

Urodził się pięknym Aix w Prowansji we Francji w rodzinie arystokratycznej (ojciec Karol Antoni de Mazenod, prawnik i prezes izby rozrachunkowej w Aix; matka Maria Róża Joannis, córka profesora Akademii Królewskiej). Gdy był dzieckiem, w wieku 9 lat, doświadczył "dobrodziejstw" Rewolucji Francuskiej ze wszystkimi jej dobrodziejstwami. Na ulicach głównej ulicy Aix rewolucjoniści wieszali miejskich notabli i ich rodziny, dlatego rodzina św. Eugeniusza zmuszona była uciekać i przez kilka lat przeżywała życie uchodźców i tułaczy we Włoszech (m.in. Nicea, Turyn, Wenecja, Neapol, Palermo).Ten etap życia rodzinnego wiążę się z coraz bardziej oddalającymi się od siebie ojcem i matką, którzy praktycznie żyli w separacji, niby ze względów finansowych, ale nie była to do końca prawda, gdyż praktycznie nic ich ze sobą nie łączyło. Na całe szczęście na tym etapie życia w Wenecji przyszły święty spotkał ks. Bartolo Zinellego, który wywarł niewątpliwie wpływ na życie św. Eugeniusza i mimo późniejszych trudności, poprzez spowiedź i kierownictwo duchowe oraz podpowiadane lektury, uformował system wartości de Mazenoda.

W 1802 roku, po 11 latach tułaczki, powrócił do domu swojej matki do Aix, ale świadomość rozbicia małżeństwa rodziców jeszcze bardziej pogłębiła duchową pustkę, jaką św. Eugeniusz zaczął na tym etapie swojego życia odczuwać. Bóg jednak obdarzył go swoją łaską w czasie nabożeństwa Wielkiego Piątku, kiedy dokonało się w Nim wewnętrzne nawrócenie oraz postanowienie zostania kapłanem Jezusa Chrystusa.