Menu własne 2

 

3. Po poświęceniu Krzyża Misyjnego następuje poświęcenie krzyży domowych.

Misjonarz II: Módlmy się. Prosimy Cię, Panie, Ojcze Święty, Wszechmogący, wieczny Boże: racz pobłogosławić † nasze domowe krzyże, * niech utwierdzają naszą wiarę, pomnażają dobre czyny, niech pocieszają, strzegą i bronią nas przed atakami nieprzyjaciela. / Przez Chrystusa, Pana naszego.

W: Amen.

4. Następuje odczytanie aktu zakończenia misji, który zostaje w archiwum parafii. Czyni to ks. Proboszcz lub wyznaczona przez niego osoba.

5. Po odczytaniu aktu zakończenia misji odmawia się modlitwy celem zyskania odpustu zupełnego. Najpierw jednak dokonuje się odpowiedniego wprowadzenia.

Misjonarz I: Najmilsi, kończy się święty czas misji w naszej Parafii. Radość nasza będzie pełniejsza, jeżeli przyjmiemy dziś dar odpustu zupełnego, który możemy uzyskać ze skarbca zasług Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Odkupiciela.

Na podstawie Wykazu odpustów, zatwierdzonego przez Stolicę Apostolską i Trybunału Penitentiaria Apostolica oraz na mocy dekretu z dnia 16 lipca 1999 roku: „Udziela się, pod zwykłymi warunkami, odpustu zupełnego wiernym, którzy przynajmniej przez pełne trzy dni uczestniczyli w Misjach Świętych (rekolekcjach)” [por. Enchiridion indulgentiarum, nr 10, s. 57].

Na wypełnienie zwykłych warunków odpustu składa się: bycie w stanie Łaski Uświęcającej, skorzystanie z sakramentu pokuty i przyjęcie Komunii Świętej, względnie uczynienie tego w najbliższym czasie, wyznanie wiary, modlitwa na intencje Ojca Świętego, wyzbycie się jakiegokolwiek przywiązania do grzechu – nawet lekkiego, wzbudzenie intencji dla kogo chce się zyskać odpust zupełny (dla siebie, bądź jednej osoby zmarłej). Jeśli, któryś z powyższych warunków nie jest spełniony, odpust który możemy zyskać, jest odpustem cząstkowym.

Wzbudźmy intencję za kogo chcemy zyskać ten dar odpustu.